Autor bowiem pisze w zakończeniu — „Po przedstawieniu mogłem stwierdzić, że dawno się tak nie ubawiłem. Choć może były momenty gdy akcja uległa spowolnieniu, to jednak jako całość prezentowała się znakomicie.” Recenzja ta jest wyrazem przekonania o znaczeniu chwytów zastosowanych przez scenografkę, oraz co znamienne — wahania, czy są to w istocie momenty teatralne, skoro nie zostały wywołane przez samych aktorów. Abstrahując od wagi aktorstwa oraz pozostałych elementów, które również nie uszły uwagi młodego recenzenta, wyakcentował on te jakości scenografii, które — jak pisał — znacznie zaważyły na wartości spektaklu (a w konsekwencji na jego odbiorze).
PO PRZEDSTAWIENIU
Related Posts
Nie tylko curry. Co jedzenie mówi nam o kulturze Indii?
29 września, 2026
Miłość po latach. Czy można zakochać się drugi raz w tej samej o ...
14 września, 2026
